Γιατί αλήθεια πηγαίνει ένα παιδί στο κολυμβητήριο; Ας δούμε τον κόσμο από τα μάτια των παιδιών μας!
Άραγε τι ενδιαφέρει ένα παιδί ηλικίας 5, 6 ή ακόμη και 9 ετών όταν έρχεται σ’ ένα μάθημα κολύμβησης; Τι είναι αυτό που κάνει να θέλει να έρθει ένα παιδί στο κολυμβητήριο;
Ένα και μοναδικό! Παιχνίδι στο νερό! Τα παιδιά έρχονται στο κολυμβητήριο για να παίξουν, να γελάσουν, να κάνουν βουτιές, να δουν το δάσκαλό τους και να πιτσιλίσουν τους φίλους τους, να βυθιστούν κάτω απ’ το νερό και να βλέπουν με τα γυαλάκια τον πάτο της πισίνας… Τα παιδιά διψάνε για μάθηση όμως μέσα από τη χαρά! Δε ζητάνε πολλά….
Γιατί αλήθεια πηγαίνει ένα παιδί στο κολυμβητήριο; Ας περιγράψουμε τώρα και τι σκέφτεται ένας γονιός…
Είναι άραγε καλό το παιδί μου στην κολύμβηση; Είναι αρκετά γρήγορο; Έχω αφιερώσει τόσα δρομολόγια στο πηγαινέ – έλα κι αυτό τερματίζει τελευταίο; Μήπως να κατέβει σε αγώνες; Ο προπονητής του δίνει αρκετή σημασία; Θα ήθελα να έπαιρνε το πανελλήνιο… Αφού ο σωματότυπός του είναι ιδανικός… Φαίνεται ότι δεν προσπαθεί αρκετά… Οι άλλοι προσπαθούν περισσότερο… Νομίζω ότι ο προπονητής πρέπει να τον πιέσει παραπάνω…
Όλες αυτές οι σκέψεις πιθανόν να φέρνουν εμπόδια στην εξέλιξη ενός παιδιού στην κολύμβηση…
Μια υπέροχη ιδέα για να βοηθήσουμε την κολυμβητική εξέλιξη των παιδιών είναι να τα αφήσουμε να χαρούν την κολύμβηση χωρίς το άγχος των επιδόσεων… Μπορεί να μη γίνουν πρωταθλητές… Ένα είναι σίγουρο πάντως… Για να γίνουν πρωταθλητές πρέπει να ανυπομονούν να έρθουν στην πισίνα και χωρίς άγχος να αγαπήσουν την κολύμβηση! Αν νιώθουν ότι δεν τους αρέσει και ότι πιέζονται, αργά ή γρήγορα θα σταματήσουν αυτήν την υπέροχη δραστηριότητα!
Ας μην έχουμε πολύ μεγάλες προσδοκίες από τα παιδιά. Αξίζει να θυσιάσουμε τις προσδοκίες μας για να βοηθήσουμε το παιδί να νιώσει καλά με τον εαυτό του. Κι ας επαινούμε τα παιδιά για τις προσπάθειές τους. Ο έπαινος χαλαρώνει το στρες, ηρεμεί το νευρικό σύστημα, αυξάνει την αυτοπεποίθηση. Το παιδί αποκτά αποθέματα για να μπορεί να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ζωής, όχι μόνο της κολύμβησης. Όταν ο γονιός περιμένει πάρα πολλά από το παιδί, η παραμικρή αποτυχία ερμηνεύεται από εκείνο ως ανεπάρκεια ή ανικανότητα. Αν όμως αντικαταστήσουμε την κριτική στην κάθε μικρή αποτυχία με ενθάρρυνση και επιβράβευση για την προσπάθεια, το παιδί θα νιώσει αναγνώριση για την προσπάθεια κι όχι απέχθεια για την αποτυχία. Έτσι μένει στο θετικό βάζοντας το ίδιο το παιδί πιο υψηλούς στόχους μέσα από τη χαρά και την επιλογή όχι την εντολή ή την ανάγκη για ασταμάτητη επιβράβευση χωρίς λόγο!
Ας αφήσουμε το παιχνίδι να κάνει όλη τη δύσκολη εκπαιδευτική δουλειά… όχι μόνο στην πισίνα αλλά και στο σχολείο και στο μπαλέτο κι όπου μπορούμε να το διεκδικήσουμε και να το αλλάξουμε!
Ας θυμόμαστε όλοι οι γονείς πως ο αγώνας της ζωής δεν είναι αγώνας ταχύτητας αλλά μαραθώνιος! Κι όχι απέναντι σε άλλους μαραθωνοδρόμους, αλλά απέναντι στον ίδιο μας χθεσινό εαυτό!
Τα τμήματα της ακαδημιών – προαγωνιστικής κολύμβησης είναι ανοιχτά για όλα τα παιδιά από 8 ετών που θέλουν να επωφελούνται από την κολύμβηση, με ή χωρίς την προϋπόθεση αγωνιστικών υποχρεώσεων.
Παράλληλα με όλα αυτά τα τμήματα, υπάρχουν πάντα και τα τμήματα όλων των επιπέδων σε κάθε ηλικία (από 40 ημερών έως την ενηλικίωση), ώστε το παιδί να μπορέσει να εξοικειωθεί αρχικά με το νερό και κατόπιν να ενταχθεί σε κάποιο ανάλογο προπονητικό τμήμα της ηλικίας του. Πάντα με γνώμονα την προσωποποιημένη εκπαίδευση και την εμβάθυνση σε κάθε παιδί ξεχωριστά!
Αγαπητοί μας γονείς,
Greek 
English